YAZI VE ŞİİRLERİM...

blog'a geri dön

1 yorum var - 07 Temmuz 2008 00:17

Bir zamanlar butun duygularin uzerinde yasadigi bir ada varmis.Mutluluk,

Uzuntu, Bilgi ve tum digerleri, Ask dahil. Bir gun adanin batmakta oldugu

duygulara haber verilmis. Bunun uzerine hepsi adayi terketmek icin

sandallarini hazirlamislar.

Ask, adada en sona kalan duygu olmus, cunku mumkun olan en son ana kadar

beklemek istemis. Ada neredeyse battigi zaman, Ask yardim istemeye baslamis.

Zenginlik sandalinda altin ve gumuslerden yer kalmadigini soyleyerek Ask'i

reddetmis.Ask cok guzel bir yelkenin icindeki Kibir'den yardim istemis.

Kibir yardim edemeyecegini cunku sirilsiklam oldugunu ve yelkenlisini

kirletebilecegini soylemis Ask'a. Ask cok uzulmus.

Bu seferde yakininda olan uzuntuye gitmis.

Uzuntu'de onu cok uzgun oldugu ve yalniz kalmak istedigi icin geri cevirmis.

Mutluluk'ta Ask'in yanindan gecmis ama o kadar mutluymus ki Ask'in cagrisini

duymamis.Ask birden bir ses duymus."Gel Ask seni yanima alacagim..."

Bu Ask'tan daha yasli birisiymis. Ask o kadar sansli ve mutlu hissetmiski,

onu yanina alanin kim oldugunu ogrenmeyi akil edememis. Yeni bir kara

parcasina vardiklarinda, Ask'a yardim eden yoluna devam etmis. Ona ne kadar

borclu oldugunu farkeden Ask, Bilgi'ye sormus. Kimdi O?

"O Zaman'di diye cevap vermis Bilgi.

"Zaman mi? Neden bana yardim etti ki?" diye sormus Ask. Bilgi gulumsemis;

"Cunku sadece Zaman Ask'in ne kadar buyuk oldugunu anlayabilir

çok güzel ve cok dogru...

neale  04 Kasım 2008 23:57  
bu yazıya puanı basanlar: